Toprağım Bana Küstü

 Toprağım Bana Küstü

Sonbaharın gelmesiyle pazaryeri şenlenmişti. Pazarcılardan Nevzat ve eski topraklardan Hasan abi de diğer pazarcılar gibi sabahın ilk ışıklarıyla yerini almıştı. Hasan abi, 60’lı yaşlarını geçmiş, çiftçilik deneyimi ve hayat tecrübesi olan akıllı bir insandı. Nevzatta bu sebeple köyde en çok onun sözüne, yöntemine, güvenir onunla vakit geçirmeyi severdi. Bu nedenle tezgâhları da yan yanaydı. Nevzat bir yandan tezgâhtaki ürünleri müşterilerin beğenisine sunacak şekilde inci gibi dizerken bir yandan da Hasan abisiyle sohbet etmeyi ihmal etmiyordu. "Eskiden toprağı ne güzel sürer, hayvan gübresini yayar, mis gibi meyvemi sebzemi toplardım be Hasan abi.  Bu sene nasıl geçti hiç anlamadım. Birden yağmurlar bastırdı, sonra güneş kızdırdı, işimizi gücümüzü yapamaz olduk" dedi. "Sorma Nevzat, insanlar gibi, mevsimler de değişti, havaya da güvenemiyorsun insana da be evlat!" Bir yandan sohbet edip bir yandan da pazarın önünden geçen müşterilere seslerini duyurmaya çalışıyorlardı. "Gel abla gel Süheyla kavunu, Ayşe kadın fasulyesi burada!"

Toprağımızın Farklı Dokusu, Yoktu Artık Kokusu…

"Artık mevsiminde bile sağlıklı meyve sebze bulmak ne kadar zor. Kullanılan yöntemlerden domates tek tip, karpuz çekirdeksiz, kavun kokusuz, salatalık kabak gibi, mısırlar hele..."

"Öyle diyorsun da Hasan abi, senin dediğin gibi tarım yapmak bu dönemde kolay değil ki!  Kayınpederim ciddi bir hastalık geçirdiği için dükkânda ona yardım ediyorum. Bu nedenle bu sene tarlaya yeteri kadar vakit ayıramadım. Ben de diğerlerinin yaptığı gibi ilaç kullandım mecbur."

Kendi aralarında konuşurlarken mısır tezgâhında hareketlilik oldu.

"Senin mısırlar eskiden şekilsiz ama çok lezzetli olurdu Nevzat.  Bu sene hepsi tornadan çıkmış gibi hayırdır?" dedi müşteri.

"Ablacım bu sene eski tohumu kullanamadım ondan böyle oldular."

"Yok yok biz senden aldıklarımızın lezzetine doyamıyorduk, sen eskisi gibi devam et. Bu pazarda zaten bir iki kişisiniz böyle ürün yetiştiren."

Nevzat bu konuyu pek de ciddiye almamıştı. Zaten tohumunu ziraatçıdan alıp, ilaçla çok ürün alan komşuları da iyi para kazanıyordu. Bu sefer de böyle yaparız ne olacak demişti. Artık kendisi de bahçesinden aldığı ürünlerinden lezzet alamıyordu.

Yine de tarlasına zaman ayırıp, emek veremediği için, birkaç yıl bu yöntemle üretim yapmaya çalıştı. İlk yıl çok güzel verim aldı, hayatında görmediği kârı elde etti. Yüksek karlı sonuç alınca hız kesmeden devam etti. Artık fideleri kendi yetiştirmiyor endüstriyel üretimlerden alıyordu. Hem yanında hastalıklara karşı ilacını da satıyorlardı çok rahatlamıştı. İkinci yıl da kar etmeye devam etti. Pazardaki müşteri profili de değişti tabi. Doğal beslenmeye özen gösteren eski müşterilerini kaybetmiş yerine kurt, böcek görmek istemeyen müşteriler gelmişti.

Üçüncü yıla geldiğinde vücudunda çıkan yaralar tarlaya gitmesini zorlaştırıyordu.

Olsun gitmeliydi…

Rızkını kazanmak için çalışmak zorundaydı…

Doktora göstermiş, alerji cevabını almıştı.

Alerji de neymiş çaresi neydi ki?...

Dördüncü yılda yaraları derinleşmeye başladı…

Artık ne tarlaya ne de pazara gidecek hayat enerjisi bulamıyordu…

Ne güzel kazanıyor, kar ediyordu, birdenbire bu yaralar da nerden çıkmıştı?

Nevzat, Hasan abisinin tavsiyesiyle farklı bir doktora gitmeye karar vermişti. Yapılan tahliller sonrasında ise yetiştirdiği ürünlere verdiği kimyasalların onu bu hale getirdiğini öğrenmişti. 

İnsan, Her Zaman Kazanmak İster. Kolay Kazanmaya, Anda Kazanmaya Eğilimi Vardır...

İnsan o anlık kazanınca hep böyle devam edecek zanneder…

Oysaki zaman geçtikçe yanıldığını anlar…

Fakat iş işten geçmiştir…

• Yaptığı hatalar insana kayıplar yaşatır…
• Geri dönüş yolu zorlaşır…

Bize daha az kayıp yaşamamız için yöntemler sunan Deneyimsel Öğreti der ki; "Daha fazla kazanmaya çalıştığın her yerde sürecin devamında daha çok kaybedersin..."

Hastaneden çıkıp dolmuşla köye dönerlerken Hasan abisini, düşündü. Onun emeklerine, sağlığına, mutluluğuna, huzuruna şahitti. Kolaya kaçıp, tembellik de yapmıyor ayrıca da toplamına baktığında kazananda o oluyordu.

Ben ne yaptım kendime? Şimdi nasıl düzelteceğim? Toprağımı, sağlığımı… Diye düşünürken aklına Hasan abisi geldi. Gelmesi de normaldi aslında hem mutlu hem de başarılı olan oydu. Hasan abisinin yanına varıp aklındakileri sorarken, gün Nevzat için yeni bir başlangıca dönüşmek üzereydi...

 ***

İnsanoğlu var olduğundan bu yana amacı hiç değişmemiştir. Mutlu başarılı olmak ve iyi ilişkiler kurmak. 

Deneyimsel Tasarım Öğretisi de insanın amacını amaç edinmiştir. "Kim Kimdir", "İlişkilerde Ustalık" ve "Başarı Psikolojisi" programlarında sunduğu stratejilerle insanların dününden daha başarılı, daha mutlu ve daha marifetli olmalarına destek olur. 

"Her ilim sahibinin üstünde daha iyi bilen biri vardır."

***