Ana içeriğe atla

RAMAZAN

RAMAZAN 

Rabbimizin insana cevap anahtarı, yol gösterici olarak Kadir Gecesinde indirdiği kitabımız, 

O geceyi içinde barındıran Ramazan ayı,

O ayın içinde farz kılınan oruç ibadeti...

Rabbimizin insana en büyük merhameti...

Ramazan

Öyle bir merhamet etmiş ki Rabbimiz, "şüphesiz" olarak söylediği en büyük düşmanımız bile bağlı.

Bu kadar merhametle, en büyük düşman etkisiz kalmışken,

Şimdi hangi taraftasın?

İşte gerçek ak ve karanın çıkması artık kaçınılmaz.

Zulmü yapan mısın, zulme uğrayan mı?

Yoksa zalimliği en çok kendine yapan mı?

***

İnsanoğlu var olduğundan bu yana amacı hiç değişmemiştir. Mutlu başarılı olmak ve iyi ilişkiler kurmak. 

Deneyimsel Tasarım Öğretisi de insanın amacını amaç edinmiştir. "Kim Kimdir", "İlişkilerde Ustalık" ve "Başarı Psikolojisi" programlarında sunduğu stratejilerle insanların dününden daha başarılı, daha mutlu ve daha marifetli olmalarına destek olur. 

"Her ilim sahibinin üstünde daha iyi bilen biri vardır."

***

Yorumlar

Alev İ. dedi ki…
Sorular ve vermemiz gereken cevaplar belliyken, bizi doğru cevabı vermekten alıkoyacak her şey engellenmişken artık insanoğlunun hiçbir mazereti kalmamış oldu...
Emel dedi ki…
Gerçeğe uygun yaşayanlardan olabilmek dileğiyle, herkese hayırlı Ramazanlar dilerim.
Nağme dedi ki…
Ak ve kara açığa çıktığında doğru tarafta olanlardan olalım inşALLAH
BB dedi ki…
Hayırlı Ramazanlar
Gökçen A. dedi ki…
İyi ki RABBİMİZ var. Hayırlı ramazanlar…
Belgin dedi ki…
Evet geldi gelmekte olan. O gelenin kıymetini bilmek nasip olsun
Zeyno dedi ki…
Bazı açlıklar ruhu doyurur... Ne güzel bir ifade...
Ertuğrul Alakaş dedi ki…
Ramazan ayını çok seviyorum. İftar sofralarını çok seviyorum.
Adsız dedi ki…
Benim Ramazan ayı ile ilgili düşüncem büyük bir huzur iftar ı beraber açmak teravih namazı nı kılmak için cami heyecanı mutluluk sahurda bütün evlerin ışığının yanması
Elif Özarslan
Adsız dedi ki…
Zeynep Şaban dedi ki hayırlı ramazanlar
Adsız dedi ki…
Zeynep çoban diyor ki hayırlı ramazanlar
Halime Gazel dedi ki…
Hoşgeldin ey Ramazan. Kur'an ayı Ramazan❤️🤲🏼
Merve A dedi ki…
Başlarken daha çok varmış gibiydi bitmesine, şimdi sonlara geldik ve daha dün başlamış gibiyiz... avuçların içinden akıp giderken, ne kadar tutabildik? 1 yıla yetecek azığı toplayabilmek ümidiyle...

Bu blogdaki popüler yayınlar

Olduğun Yerde Olmak

Olduğun Yerde Olmak Güneşin ilk aydınlığı, apartmanın en üst katından görünmeye başlamıştı. Yükseldikçe alt katlara doğru sanki ışıklarıyla göz kırpıyordu. 3.üncü katın bu kadar ışıl ışıl olmasına rağmen en üst katta yaşayan Nursel, alarmı ertelemekte ve yataktan kalkmamakta ısrar ediyordu.  Nihayet son alarmda uyanmayı başarmıştı. “ Yine mi yaaa “ diyerek kalktı ilk yaptığı şey akşamdan kapattığı telefonun internetini açmak oldu. Bildirimler arka arkaya düşmeye başladı. Nursel aceleyle buzdolabından kahvaltılıkları çıkarırken bir yandan da çocuklara sesleniyordu: ‘’Hadi artık geç kalacağız. Bir yandan da göz ucuyla sosyal medya haberlerine bakıyordu; Bak bak şu fenomene paraları saçıyordu, meğer nerelerden kazanıyormuş paraları, aman banane! Banu’lar tatile nereye gitmiş öyle, yaramaz çocuklarla nasıl geziyor anlamıyorum yapan yapıyor! Zeynep’in kocası evlilik yıl dönümünde ne almış öyle, aman gösteriş yapsın habire..." Nursel’e göre çocukları çok mızmızdı. “Yine yememişsiniz ney...

Yeter Artık

Yeter Artık Güneş, turuncu ve pembenin en güzel tonlarıyla yavaş yavaş batıyordu. Aytaç ailesi, akşam yemeğine davetlilerdi. Yola çıkacakları saat geçmesine rağmen küçük oğulları Emrah’ı ikna edemiyorlardı. Elindeki tableti bırakmamak için yine çığlık çığlığa ağlamıştı. Aile çaresizce artık bir uzvu haline gelen tableti elindeyken üzerini giydirmeye çalıştı, bir yandan da sakinleşmesi için uğraştılar. Sonunda üzerini giydirmeyi başardılar ama epeyce geç kalmışlardı. Yaklaşık bir saatlik çaba sonunda arabaya binebilmişlerdi. Emrah arka koltuğa yerleşir yerleşmez tabletine yeniden gömülmüştü. Annesi, dikiz aynasından Emrah’a bakınca gözündeki yaşın kuramadığını fark etti.  O an bebekliği geldi aklına. Ateşlenmesi, gazı nedeniyle ağlamaları ama bu ağlaması onlar gibi değildi. Annenin içine bir acı oturdu, tam geçmişe dalmıştı ki eşinin ‘’geldiiiik!’’ demesiyle irkildi. Geç de olsa gidecekleri yere ulaşmışlardı. Her zamanki gibi Emrah tabletine öyle dalmıştı ki babasının; ‘’Hadi geldik...

Erteleme Şimdi Yap

Erteleme Şimdi Yap Gün çoktan aydınlanmış ortalık hareketlenmişti. Kuşlar sabah konserlerini vermeye başlamışlardı. Görünmüyorlardı ama koro halinde ötüşüyorlardı. “Yine geciktim” diye söylendi Gonca “şu alarmı ertelemesem olmaz mı acaba?” “Azıcık daha uyusam” diye alarmı erteler sonra da apar topar kalkardı.  Yetişebileceğim işleri yetiştiremiyorum. Ne zaman şöyle bir "oh be yetiştim" diyeceğim acaba? "Yine geldiler beni bekliyorlar. Neden bekleten taraftayım?"  diye söylendi, alelacele çıktı evden. Bu günlerde bunları düşünürken buluyordu kendini. Öyle böyle servise yetişti, bazen kaçırdığı da oluyordu.  Ertele-me... Bu defa beş dakika daha erken geldi. İşleri dünden bugüne sarkmıştı, önceki günden de düne sarkan işler vardı. Zaten iyice alışmıştı geciktirmeye ve her defasında sarkan işleri daha fazla oluyordu. Buna bir çözüm bulmalı, nasıl yapabilirim? Diye düşündü. “Bu işler iyice birikti yardım alsam da yine birikiyor.” Dedi kendi kendine. Gonca, neyi doğru yap...