Ana içeriğe atla

Umudun Busesi

Umudun Busesi


O öpücükle umut verdi koca dünyaya küçücük yüreğiyle.

Herkes susarken o konuşmadan anlattı her şeyi.

Bir öpücükle söyledi kardeşine.

Masum tek bir öpücükle.

Annemiz cennette,

Yanındayım korkma diyen…

Cennete gitmek için sıra bekleyen…

Rabbimiz bizimle diyen…

Öyle bir öpücük ki…

Zulmün ortasında,

Tüm dünyanın sustuğu zamanda,

Umudu anlatan,

Cennet kokan bir öpücük…

masum

 ***

İnsanoğlu var olduğundan bu yana amacı hiç değişmemiştir. Mutlu başarılı olmak ve iyi ilişkiler kurmak. 

Deneyimsel Tasarım Öğretisi de insanın amacını amaç edinmiştir. "Kim Kimdir", "İlişkilerde Ustalık" ve "Başarı Psikolojisi" programlarında sunduğu stratejilerle insanların dününden daha başarılı, daha mutlu ve daha marifetli olmalarına destek olur. 

"Her ilim sahibinin üstünde daha iyi bilen biri vardır."

***

Yorumlar

Belgin dedi ki…
Bir öpücük kardeşinin acısını dindirmek için konuldu. Kendi yüreği kan ağlarken...
Can dedi ki…
Öpücükteki umut
BB dedi ki…
Herkes susarken o konuştu.
Adsız dedi ki…
Bilemedik… ALLAH ım bizi bağışla… masumunun kıymetini bilelim RAB bim… Masum susunca RAB bim konuşur…
Zeyn dedi ki…
Ah minikler... Ne çabuk büyümek zorunda bırakıldınız... İnsan sudan bir sebepte bile bir gözyaşına kıyamazken evladının, sizler neler görüp yaşadınız... Dünya size sahip çıkmadı, korumaya aday olmadı...
Adsız dedi ki…
Bazen susar insan ve tek bir öpücük ne çok şey anlatır.
Adsız dedi ki…
Gazze de çocuk olmak 😔
Niymet dedi ki…
Gazze'de çocuk olmak 😔
Beyza Nur dedi ki…
ALLAH en güzel sahiptir. Herkesin her şeyin yerini doldurur da kimse veya hiçbir şey O'nun yerini dolduramaz...
Adsız dedi ki…
TD.
Nedense Filistin için, gerçek manada bişeyler yapamadık, içimde bunun mahçubiyeti var. Sessiz mi kaldık, Aciz mi kaldık, yoksa önceliklerimiz mi vardı?!
Hocam, teşekkür ederim.
Adsız dedi ki…
Masum susunca RABbi konuşur...
Adsız dedi ki…
Allah yardımcıları olsun 😢 Allah ım sen büyüksün onlarda evlat onlarda anne😭
Mina Alshayeb dedi ki…
Bizim neredeyse herkesin anne si vardır ama Gazze de kiler anneleri babaları yoktur😭
Adsız dedi ki…
Kardeşine RAB bim bizimle, korkma diyen o sıcacık öpücük… insana “sırtını nereye dayıyorsun?” hatırla diyen o manalı öpücük…
Md dedi ki…
Bir öpücük ki kardeşini teskin eden bizlere ise hayat dersi veren...
Ertuğrul Alakaş dedi ki…
Rabbım bizimle diyen sıcacık bir öpücük.... Masum susunca Rabbı konuşur.
Nağme dedi ki…
Sözleri susturan bir hikaye Filistin... Sadece ayrıştıran...
Bünyamin dedi ki…
Dünya üç maymunu oynarken, küçük yüreklerin dünyadan büyük olduğunu kanıtlayan öpücük. Soru şu, biz kimiz???
Adsız dedi ki…
Masum içi kan ağlarken bile yanındakinin derdini dert eder
Adsız dedi ki…
İkinizi de öperim çocuk. Ben de bu öpücükle, tüm kalbim sizinle demek isterim 🧡

Bu blogdaki popüler yayınlar

Olduğun Yerde Olmak

Olduğun Yerde Olmak Güneşin ilk aydınlığı, apartmanın en üst katından görünmeye başlamıştı. Yükseldikçe alt katlara doğru sanki ışıklarıyla göz kırpıyordu. 3.üncü katın bu kadar ışıl ışıl olmasına rağmen en üst katta yaşayan Nursel, alarmı ertelemekte ve yataktan kalkmamakta ısrar ediyordu.  Nihayet son alarmda uyanmayı başarmıştı. “ Yine mi yaaa “ diyerek kalktı ilk yaptığı şey akşamdan kapattığı telefonun internetini açmak oldu. Bildirimler arka arkaya düşmeye başladı. Nursel aceleyle buzdolabından kahvaltılıkları çıkarırken bir yandan da çocuklara sesleniyordu: ‘’Hadi artık geç kalacağız. Bir yandan da göz ucuyla sosyal medya haberlerine bakıyordu; Bak bak şu fenomene paraları saçıyordu, meğer nerelerden kazanıyormuş paraları, aman banane! Banu’lar tatile nereye gitmiş öyle, yaramaz çocuklarla nasıl geziyor anlamıyorum yapan yapıyor! Zeynep’in kocası evlilik yıl dönümünde ne almış öyle, aman gösteriş yapsın habire..." Nursel’e göre çocukları çok mızmızdı. “Yine yememişsiniz ney...

Yeter Artık

Yeter Artık Güneş, turuncu ve pembenin en güzel tonlarıyla yavaş yavaş batıyordu. Aytaç ailesi, akşam yemeğine davetlilerdi. Yola çıkacakları saat geçmesine rağmen küçük oğulları Emrah’ı ikna edemiyorlardı. Elindeki tableti bırakmamak için yine çığlık çığlığa ağlamıştı. Aile çaresizce artık bir uzvu haline gelen tableti elindeyken üzerini giydirmeye çalıştı, bir yandan da sakinleşmesi için uğraştılar. Sonunda üzerini giydirmeyi başardılar ama epeyce geç kalmışlardı. Yaklaşık bir saatlik çaba sonunda arabaya binebilmişlerdi. Emrah arka koltuğa yerleşir yerleşmez tabletine yeniden gömülmüştü. Annesi, dikiz aynasından Emrah’a bakınca gözündeki yaşın kuramadığını fark etti.  O an bebekliği geldi aklına. Ateşlenmesi, gazı nedeniyle ağlamaları ama bu ağlaması onlar gibi değildi. Annenin içine bir acı oturdu, tam geçmişe dalmıştı ki eşinin ‘’geldiiiik!’’ demesiyle irkildi. Geç de olsa gidecekleri yere ulaşmışlardı. Her zamanki gibi Emrah tabletine öyle dalmıştı ki babasının; ‘’Hadi geldik...

Erteleme Şimdi Yap

Erteleme Şimdi Yap Gün çoktan aydınlanmış ortalık hareketlenmişti. Kuşlar sabah konserlerini vermeye başlamışlardı. Görünmüyorlardı ama koro halinde ötüşüyorlardı. “Yine geciktim” diye söylendi Gonca “şu alarmı ertelemesem olmaz mı acaba?” “Azıcık daha uyusam” diye alarmı erteler sonra da apar topar kalkardı.  Yetişebileceğim işleri yetiştiremiyorum. Ne zaman şöyle bir "oh be yetiştim" diyeceğim acaba? "Yine geldiler beni bekliyorlar. Neden bekleten taraftayım?"  diye söylendi, alelacele çıktı evden. Bu günlerde bunları düşünürken buluyordu kendini. Öyle böyle servise yetişti, bazen kaçırdığı da oluyordu.  Ertele-me... Bu defa beş dakika daha erken geldi. İşleri dünden bugüne sarkmıştı, önceki günden de düne sarkan işler vardı. Zaten iyice alışmıştı geciktirmeye ve her defasında sarkan işleri daha fazla oluyordu. Buna bir çözüm bulmalı, nasıl yapabilirim? Diye düşündü. “Bu işler iyice birikti yardım alsam da yine birikiyor.” Dedi kendi kendine. Gonca, neyi doğru yap...