Ana içeriğe atla

Seviyorum Ama Kimi?

Seviyorum Ama Kimi? 


“Seviyorum ama kimi, en tatlı birisini, nasıl anlatayım sana ilk harflerine baksana” 

Bu maniyi hepimiz az çok duymuşuzdur, hatta söylemişizdir belki de kim bilir!

İlla ki karşı cinse olmak zorunda değil, sevdiğimiz kız arkadaşımıza, annemize, babamıza…

Sevmek ne demek? 

Seni beğeniyorum, 

Takdir ediyorum, 

Hoşuma gidiyor belki bir gülüşün,

Belki hitabın,

Belki de bende bıraktığın his…

Senin de beni beğenmeni, sevmeni, istiyorum.

Aldık verdik biz birbirimizi sevdik… 

Sevgi

Madem beğeniyoruz da birbirimizi, birbirimize de benzemeye başladık sanki…

Benzedik ama yapamadık belki birlikte… 

İnsanoğlu bu, şaşar beşer…

Başta sever sonra sevmez gider…

Kalbimizde, ruhumuzda hissettiğimiz,  

Bizi ne yaparsak yapalım bizi terk etmeyen, 

Tek ve gerçek sevgilimiz kim? 

Seviyorum ama kimi, en merhametli birisini, nasıl anlatayım sana YARATICIYA baksana!

RABBİM…


***

İnsanoğlu var olduğundan bu yana amacı hiç değişmemiştir. Mutlu başarılı olmak ve iyi ilişkiler kurmak. 

Deneyimsel Tasarım Öğretisi de insanın amacını amaç edinmiştir. "Kim Kimdir", "İlişkilerde Ustalık" ve "Başarı Psikolojisi" programlarında sunduğu stratejilerle insanların dününden daha başarılı, daha mutlu ve daha marifetli olmalarına destek olur. 

"Her ilim sahibinin üstünde daha iyi bilen biri vardır."

***

Yorumlar

Nağme dedi ki…
Dilerim en güzeli sevip en güzele benzeyelim 🥰
Ayşe dedi ki…
Günaydııınnnn
Ne tatlı bir mesaj olmuş, içim ısındı❤️
Adsız dedi ki…
Çok güzel :)
Adsız dedi ki…
Tek gerçekten seven, ve sevilen, o, ve diğerlerinide ondan dolayı seven biz...
Adsız dedi ki…
O seni yetim bulmadı mı? Seni yol bilmez halde bulup yol göstermedi mi?
Zeyno dedi ki…
Çok şeker bir paylaşım🥰 Gerçekten de ne büyük hayal kırıklıkları ne büyük sevgilerle başlamıştı sanki asla ayrılmayacakmışız gibi. Bizi her koşulda seven olduğunu hatırlamak ne büyük konfor, güven... Tek de kalsak yalnız olmadığımızı bilmek...
Adsız dedi ki…
Rabbimin sevgisi bitmeyen terketmeyen azalmayan hep varolan tek Aşktır,Rabbim hep bizimle olsun.
Adsız dedi ki…
İnsan sevginin en büyüğü ve en gerçeğini farkedince sanki diğer her sevgi sahteymiş gibi gelir
Gülhan dedi ki…
Gönül hanende kime yer verdiysen ona benzersin. Kalp ancak ve ancak Allah'ı anmak ile sevmek ile , zikretmek ile güzelleşirken. Aynı şekilde buğulanan, kirlenen ve kararan kalpte Allah'ın sevgisini sonsuzluğunu görmeye başlamak ile arınmaya başlar.
Adsız dedi ki…
ŞUARA SURESİ; Onlar Allah’tan başka velîler edindiler öyle mi? Halbuki asıl dost ve koruyucu Allah’tır. Doğrusu yanlızca ALLAH bilir. Kalplerdekini de yanlızca O bilir.
Özlem dedi ki…
Ayy evvet, hatıra defterlerine de yazardık :))
Böyle bir günde ne güzel bir hatırlatma ♥️♥️
FilizA dedi ki…
Baş harflerinde de hep SEN çıkardı 🥰 hatırlar..
Adsız dedi ki…
Seviyorum ama kimi?
Emel dedi ki…
İlişkilerde beklentilerimizi minimuma düşürmek için hayatın değişmeyen ilkelerine göre hareket etmemiz gerekiyor.
Adsız dedi ki…
Sevgi bu dünyada belki de en önemli şeylerden birisi. Herkes birilerini bir şeyleri sever Soru şu: Kimi sevelim?

Bu blogdaki popüler yayınlar

Olduğun Yerde Olmak

Olduğun Yerde Olmak Güneşin ilk aydınlığı, apartmanın en üst katından görünmeye başlamıştı. Yükseldikçe alt katlara doğru sanki ışıklarıyla göz kırpıyordu. 3.üncü katın bu kadar ışıl ışıl olmasına rağmen en üst katta yaşayan Nursel, alarmı ertelemekte ve yataktan kalkmamakta ısrar ediyordu.  Nihayet son alarmda uyanmayı başarmıştı. “ Yine mi yaaa “ diyerek kalktı ilk yaptığı şey akşamdan kapattığı telefonun internetini açmak oldu. Bildirimler arka arkaya düşmeye başladı. Nursel aceleyle buzdolabından kahvaltılıkları çıkarırken bir yandan da çocuklara sesleniyordu: ‘’Hadi artık geç kalacağız. Bir yandan da göz ucuyla sosyal medya haberlerine bakıyordu; Bak bak şu fenomene paraları saçıyordu, meğer nerelerden kazanıyormuş paraları, aman banane! Banu’lar tatile nereye gitmiş öyle, yaramaz çocuklarla nasıl geziyor anlamıyorum yapan yapıyor! Zeynep’in kocası evlilik yıl dönümünde ne almış öyle, aman gösteriş yapsın habire..." Nursel’e göre çocukları çok mızmızdı. “Yine yememişsiniz ney...

Yeter Artık

Yeter Artık Güneş, turuncu ve pembenin en güzel tonlarıyla yavaş yavaş batıyordu. Aytaç ailesi, akşam yemeğine davetlilerdi. Yola çıkacakları saat geçmesine rağmen küçük oğulları Emrah’ı ikna edemiyorlardı. Elindeki tableti bırakmamak için yine çığlık çığlığa ağlamıştı. Aile çaresizce artık bir uzvu haline gelen tableti elindeyken üzerini giydirmeye çalıştı, bir yandan da sakinleşmesi için uğraştılar. Sonunda üzerini giydirmeyi başardılar ama epeyce geç kalmışlardı. Yaklaşık bir saatlik çaba sonunda arabaya binebilmişlerdi. Emrah arka koltuğa yerleşir yerleşmez tabletine yeniden gömülmüştü. Annesi, dikiz aynasından Emrah’a bakınca gözündeki yaşın kuramadığını fark etti.  O an bebekliği geldi aklına. Ateşlenmesi, gazı nedeniyle ağlamaları ama bu ağlaması onlar gibi değildi. Annenin içine bir acı oturdu, tam geçmişe dalmıştı ki eşinin ‘’geldiiiik!’’ demesiyle irkildi. Geç de olsa gidecekleri yere ulaşmışlardı. Her zamanki gibi Emrah tabletine öyle dalmıştı ki babasının; ‘’Hadi geldik...

Erteleme Şimdi Yap

Erteleme Şimdi Yap Gün çoktan aydınlanmış ortalık hareketlenmişti. Kuşlar sabah konserlerini vermeye başlamışlardı. Görünmüyorlardı ama koro halinde ötüşüyorlardı. “Yine geciktim” diye söylendi Gonca “şu alarmı ertelemesem olmaz mı acaba?” “Azıcık daha uyusam” diye alarmı erteler sonra da apar topar kalkardı.  Yetişebileceğim işleri yetiştiremiyorum. Ne zaman şöyle bir "oh be yetiştim" diyeceğim acaba? "Yine geldiler beni bekliyorlar. Neden bekleten taraftayım?"  diye söylendi, alelacele çıktı evden. Bu günlerde bunları düşünürken buluyordu kendini. Öyle böyle servise yetişti, bazen kaçırdığı da oluyordu.  Ertele-me... Bu defa beş dakika daha erken geldi. İşleri dünden bugüne sarkmıştı, önceki günden de düne sarkan işler vardı. Zaten iyice alışmıştı geciktirmeye ve her defasında sarkan işleri daha fazla oluyordu. Buna bir çözüm bulmalı, nasıl yapabilirim? Diye düşündü. “Bu işler iyice birikti yardım alsam da yine birikiyor.” Dedi kendi kendine. Gonca, neyi doğru yap...